X
تبلیغات
وینگ چون (کونگ فوی چینی)

وینگ چون (کونگ فوی چینی)

وینگ چون (کونک فوی چینی)

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم دی 1392ساعت 19:59  توسط احمد عرب  | 

در مطلب پیش سئوال بالا را یکی از دوستان از من پرسیده بود. در مورد جواب آن باید بگوییم. تنها میتوانم حدس و گمانهایی را در این مورد بنویسم البته مقداری آشنایی به سینما باعث می‌شود که در مورد این موضوع بهتر برای شما بنویسم، شاید؟!!

در عالم سینما تصاویر کاملا با عالم واقعیت متفاوت می‌باشد و آنچرا که شما در فیلم می‌بینید در کسری از ثانیه اتفاق می‌افتد. کار سینما این هست که تمام آن کسر ثانیه را به شما نشان دهد. یعنی اینکه آن را برای شما به نوعی در صحنه های مجزا نشان میدهد و شما را قادر به دیدن اتفاقات آن کسری از ثانیه می‌نماید. 

چرا بیشتر افراد که در فیلمهای بروسلی بودند افراد شاخصی نبودند؟

1- اکثر آنها کسانی بودند که شاگردان خود بروسلی بودند. و افرادی که در سینما کار می‌کنند معمولا از افراد نزدیک خود استفاده می‌نمایند در ضمن بروسلی با آنها کار کرده و تمام خصوصیات آنها را می‌شناخت و این خود هزینه فیلمها را کاهش میداد.

2- اکثر استادان رزمی دارای شخصیتی هستند که حاضر نیستند حتی بخاطر معروف شدن غرور خود را زیر پا بگذارند، زیرا اکثر تماشا گران صحنه‌های فیلم باورشان می شود و در پس ذهن آنها این موضوع باقی می ماند که مثلا بروسلی جک نوریس را در فیلم راه اژدها شکست داده است که این در عالم سینما فقط و فقط یک فیلم می‌باشد.

البته در مورد مطلب مبارزات بروسلی همین را بگویم که ایشان بعنوان یکی از 7 استاد برتر کل تاریخ کونک‌فو از آغاز تا کنون شناخته شده است و ایشان چند دوره قهرمانی نیز در امریکا داشته است. که خود نشانگر فقط بازیگر بودن بروسلی نبوده است.

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1392ساعت 10:48  توسط احمد عرب  | 

در چین وینگ چون بدین شکل که در حال حاضر تدریس می‌شود، تدریس نمی‌شد و شیوه تدریس به طور دیگری بود این شیوه نسبت به فیزیک و شکل یادگیری شاگرد بستگی داشت، استاد تکنیک های مختلفی را در زمانهای مختلف به شاگرد آموزش میداد.
اما با رخنه کردن این ورزش به سرزمینهای اروپایی و شکل گرفتن متدهای آموزشی شیوه آموزش تغییر بسیار زیادی کرد و اروپاییها شروع به سطح بندی این ورزش کردند و ترتیبی را در آموزش این ورزش به وجود آوردند، ترتیبی که آنها به وجود آوردند خود به شکلهای مختلفی ارائه شد. البته به طور کلی وینگ چون را میتوان به شکل زیر تقسیم بندی کرد.
1- سیولیم تائو
2- چامکیو
3- بیو جی 
4- آدمک چوبی
5- چوب 3 متری
6- شمشیر پروانه‌ای 
7- حلقه
هر کدام از این مراحل دارای زیر شاخه هایی می باشد.
در میان این مراحل یکی از جذاب ترین آنها آدمک چوبی می باشد که تمام ورزش کاران رزمی که آن را در فیلمها دیده اند بسیار کنجکاو هستند که این آدمک چوبی به چه کار می آید و تکنیک روی آن برای چه اجرا میشود.
زمانیکه تمام تکنیکها را دو هنر جو کنار یکدیگر شروع به آموختن می نمایند مشتها و ضربات خود را نمی توانند تمام و کمال روی یکدیگر به علت آسیبهایی که خواهند دید پیاده سازی کنند یکی از دلایل به وجود آمدن آدمک چوبی این بود که هنر جو بتواند تمام مشتها و ضربات خود را به طور کامل روی آن پیاده کند، زماینکه دو هنر جو باهم تمرین میکنند عادت تمرینی پیاده نساختن کل ضربه تاثیر بسزایی در آنها می گذارد در مواردی نادر هنر جو به غیر از باشگاه، زمان دفاع از خود به علت تمرین و عادت به نمایشی بودن ضربات نمی تواند ضربه را کامل روی حریف پیاده کند و این باعث آسیب ندیدن حریف و فرصت پیدا کردن طرف مقابل برای حمله به خود او می شود. تمرین روی آدمک چوبی باعث میشود زمان دفاع بتواند ضربه را کامل روی حریف پیاده کند و این باعث نجات هنر جو از خطر میشود.
دلیل دیگر تمرین آدمک چوبی سرعت در ضربه زدن می باشد.
دلیل دیگر عادت کردن بدن به ضربه خوردن و عضلات شما می باشد که این خود شما را در برابر ضربه مقاوم می سازد و همچنین ضربات پر قدرتی برای شما ایجاد میکند. زمانیکه هنر جو ضربه‌ای را به حریف وارد می‌سازد ضربه غیر قابل تحمل می‌باشد دفاعهای هنر جو بسیار سنگین می‌شود و خود این موضوع حریف را از پای در می آورد.

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم اردیبهشت 1392ساعت 9:42  توسط احمد عرب  | 

گاهی اوقات با دوستانی که جیت‌کاندو کار کرده‌اند می‌نشینیم و دوستان به تصور خود وینگ‌چون کاران با ورزش جیت‌کاندو مشکل دارند؟!

اما باید در اینجا واضح بگویم که حداقل اینجانب با ورزش جیت‌کاندو مشکلی ندارم، اتفاقا شیوه‌ای که بروسلی پی‌گرفته است را پیش رو خود قرار داده‌ام.

اما مشکل کجاست؟

این نوشته کاملا عقیده شخصی است و برداشتی هر چند ناقص می‌باشد از تکنیکها و شیوه کار بروسلی. به نظر بنده اگر وینگ‌چون نبود حتی در عالم سینما و در عالم کونگ‌فو نیز بروسلی نمیتوانست بروسلی باشد. جیت‌کاندو کاران عزیز خوب به تکنیک‌هایی که اجرا می‌کنند باید دقت کنند حتی ضربات پاهایشان بر اساس اصول اصلی وینگ‌چون می‌باشد و اگر این اصل را از جیت‌کاندو بردارید از جیت کاندو چه می‌ماند؟ به جز چند ضربه اضافه پا؟!

حال توجه کنید به زیر بنای جیت‌کاندو ساختمانی فرض کنید که می‌خواهید بسازید تمام بنای ساختمان از ذراتی مختلف تشکیل شده است مانند آجرها، سنگ، ستون و خیلی چیزهای دیگر که جنسهای آنها در ساختمانهای مختلف گوناگون می‌باشد اما فداسیون ساختمان را نمی توان تغییر داد شامل میلیگرد سیمان و گود برداری و... است که اگر به حق این مسائل را از آن کم کنیم ساختمانی کم دوام خواهیم داشت.

وینگ‌چون حکایتش، همان حکایت فداسیون جیت‌کاندو است. شما شاید بتوانید تکنیکهای جوجیتسو و اصول آن را در جیت‌کاندو بکار نبرید یا اصلا نام نبرید، شاید از تکواندو نام نبرید اما اگر این اصول مثل خط مستقیم را از جیت‌کاندو حذف کنید و یا اینکه کوتاه‌ترین مسیر ساده‌ترین تکنیک بهترین کاربرد، آنگاه چه از آن عظمت و شکوه بروسلی چه می‌ماند جز نمایی چند روزه که همان چند روز دوام می‌آورد.

شبه‌ای که برای جیتکاندو کاران هست این است که چرا وینگ‌چون اینقدر پیچیده تکنیکها را شروع میکند؟

ابتدا این را بگویم که بروسلی نابغه‌ای بود که مانند او در عالم ورزش نیست. و فقط او میتوانست این مسیر را طی کند (با پایه وینگ‌چون) اما جیت‌کاندو برای افرادی چون خودش طراحی شده است و اگر همه افراد میتوانستند مانند او باشند دنیای رزمی دیگر بروسلی نداشت چون همه خودشان از او قویتر بودند نقطه قوت وینگ‌چون درست همین‌جاست که برای افراد کم هوش نیز ساخته شده است اینگونه که افراد باید تکنیکهای پیچیده را فرا بگیرند تا زمانیکه به تکنیکهای ساده برخورد میکنند مفهوم آن را به راحتی درک کنند چون اگر یک راست به سراغ تکنیکهای ساده برویم آنها مفهوم واقعی تکنیک را درک نمی‌کنند و نمی‌دانند چرا این تکنیک به این سادگی طراحی شده است.

در ضمن یادتان باشد بروسلی آنقدر فرصت نداشت که شاگردی تربیت کند که به راستی بتواند کل جیت‌کاندو را به او آموزش دهد زیرا من ندیده‌ام مهمترین بخش جیت‌کاندو را که همان چی‌سائو است هیچ مربی، حداقل در ایران کار کند یا به شاگردانش آموزش دهد مگر آنکه وینگ‌چون را آموزش دیده باشد و تازه متوجه واقعیت جیت‌کاندو شده باشد، و آنگاه متوجه می‌شود که باید این قسمت را به شاگردانش آموزش دهد و زمانیکه آموزش میدهد تازه متوجه تفاوت شاگردانش با شاگردان دیگر جیت‌کاندو می‌شود، حتی در اجرای ضربات پاهایشان.


در انتها در مورد وینگ‌چون باید اینگونه بگویم:

روزی از شخصی عاقل می‌پرسند روزهای عمرت را چگونه سپری می‌کنی؟ می‌گوید: صبحها از خواب بیدار می‌شوم سرکار میروم باز میگرد غذا میخورم به پیاده‌روی می‌روم و...

به او می‌گویند این کارها را همه انجام می‌دهند پس تفاوت شما در چیست؟ پاسخ می‌گوید: من میدانم صبحها چرا از خواب بیدار می‌شوم چرا سرکار می‌روم باز می‌گردم و چرا غذا می‌خورم و چرا به پیاده‌روی می‌روم و...

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم فروردین 1392ساعت 11:52  توسط احمد عرب  | 

در مورد ایکیدو نمیتوانم نظر دقیق و کارشناسانه ای را بدهم و اکتفا میکنم به دیده هایم و تحلیل های کوچک از این تکنیک ها ایکیدو و وینگ چون در نگاه اول هر دو ورزشی تدافعی به نظر می‌رسند اما در مورد هر دوی این ورزشها میتوانم بگویم بستگی به رفتار حریف عکس العملهای خاصی را از خود نشان میدهند و اگر این دو ورزش در نگاه اول تدافعی به نظر میرسند ریشه در فرهنگی است که در این دو موجود می باشد. این ورزشها ابتدا با کاربردهای روانشناسانه سعی در حل تهاجم به صورت صحبت دارند و زمانیکه دیگه صحبت کردن دیگر اثری ندارد اقدام به تهاجم یه دفاع می نمایند که هر دو اینها نیز به رفتار حریف مقابل حین حمله باز میگرردد.

شیوه اجرای تکنیک در ایکیدو بیشتر از تکنیکهایی آغار می شود که با درگیری شدن و گرفتن شما صورت میگیرد یعنی آغاز آموزش با تکنیکهای قفل و رها شدن از قفلها شروع می شود و در انتها به تکنیکهایی میرسیم که قبل از گرفتن شما انجام می‌شود یا در حالتی که شما آزاد هستید.

در وینگ چون درست به عکس این موضوع اتفاق می افتد تکنیکها به صورت آزاد شروع می شود و در انتها به تکنیکهایی که شما را میگیرند ختم می شود.

البته شیوه منحصر به فردی در وینگ چون برای آموزش وجود دارد که در هیچ ورزش رزمی دیگری نخواهید دید و آن بخشی به نام چی سائو یا استفاده از حس لامسه است که عمده ترین تفاوت وینگ چون در همین بخش نهفته است زمانی که هنر جو به این بخش می رسد مانند آن است که تازه وارد دنیای رزم شده است و تا به حال در کلاسهای پیش آمادگی شرکت کرده است.

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم آبان 1391ساعت 19:57  توسط احمد عرب  | 

در نگاه اول و زمانهایی که تازه شروع به این ورزش کرده بودم به گمانم این ورزش کاملا تدافعی بود. اما به تدریج که مدارج بالاتر را طی میگردم به ماهیت تهاجمی این ورزش پی می بردم.

اما دلیل اینکه این ورزش یه این شکل است که تدافعی به نظر میرسد چیست؟

این به شیوه ها و آموزهای اخلاقی یک ورزشکار باز میگردد که قبل از تهاجم باید بیاموزد که به آسانی از سلاحها و ابزارهایش برای تهاجم استفاده ننماید.

مواقع بسیار ضروری که جان کسی در خطر است یا جانش در خطر است باید از این آموزشهای استفاده نماید.

اما باید بدانید زمانیکه یک نفر دز این ورزش مجبور باشد از این سلاحها استفاده نماید آنگاه چهره واقعی حمله در وینگ چون را میتوان دید و تازه میتوان دریافت که بطن این ورزش تا چه حد تهاجمی است.

در این موارد میتوان گفت هر ضربه ای که زده میشود باید آخرین ضربه ای باشد که به حریف مقابل برخورد خواهد کرد در ضمن باید دانست که دیگر فرصت دفاع نیست و با هر حرکتی که طرف مقابل می نماید باید کارآمدترین ضربه  در کوتاه ترین زمان را به حریف وارد کرد.

امیدوارم توانسته باشم مطلبی کوچک در مورد تهاجمی بود این ورزش که قابل درک باشد ارائه داده باشم.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم مهر 1391ساعت 18:47  توسط احمد عرب  | 

بيشتر افراد وقتي روي به وينگ چون مي‌آورند داراي سرعت زيادي مي‌شوند. سئوالي كه مطرح مي‌شود اين است كه سرعت در وينگ چون ناشي از چيست آيا فرد بر اثر تمرين به اين سرعت دست مي‌يابد و يا ...؟
در پاسخ به اين پرسش بايد اينگونه گفت:
ظرافت تكنيكي در وينگ چون باعث مي‌شود كه سرعت افراد در آن بالا به نظر برسد. در وينگ چون ضربات و حركت آنها بر يك اصل بسيار ساده استوار است كه اين اصل بسيار ساده باعث مي‌شود افراد سرعت بسيار بالايي را در اين ورزش به چشم خود ببينند و آن اصل چيزي نيست جز: كوتاه ترين مسير تا هدف. (مسير مستقيم)

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم فروردین 1391ساعت 13:58  توسط احمد عرب  | 

امیدوارم امسال سالی خوش برای همه دوستان باشد و همه ما دچار تحولی شویم و در ضمن فرصت طلایی که در زندگی هر کسی به وجود می آید برای شما نیز به وجود بیاید
+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم فروردین 1391ساعت 15:12  توسط احمد عرب  | 


تا بحال به ورزشهای مختلف دقت کرده‌اید هر ورزش استیل خاصی برای خود دارد، برای مثال در ورزشهای رزمی مثل بکس گارد ویژه آن در کشتی،  نوع گارد حریف و ایستادن روبروی یکدیگر و...
در وینگ‌چون ووسائو همان حکم گارد در بکس و یا ایستادن در کشتی را دارد یعنی این نوع ایستادن و گارد گرفتن مختص ورزش وینگ‌چون می‌باشد.


اما حرکتی مانند پاک سائو جزئی از حرکات حین مبارزه می‌باشد که ممکن است در یک مباره بستگی به حرکت حریف چندین بار به شکل‌های مختلف اجرا شود و ممکن است در چند مبارزه اصلا از آن استفاده نشود.


+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم آبان 1390ساعت 15:40  توسط احمد عرب  | 

حركت اول بسيار ساده است مان سائو وو سائو كه خط وسط بدن را حفظ كرده و تقريبا ميتوان گفت گارد عمومي وينگ جون كاران است و به محض اينكه شخصي اين گارد را ميگيرد متوجه ميشويم قطعا با وينگ چون آشنايي دارد.

مان سائو وو سائو

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 تصوير دوم: پون سائو

يك دفاع همه كاره در وينگ چون كه بسيار كارا مي باشد. و در اكثر حركات اساتيد اثري از رد آن را مي بينيد.

پون سائو

گان سائو دفاع ضربات ناحيه شكم

گان سائو

+ نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم مهر 1390ساعت 13:46  توسط احمد عرب  | 

مطالب قدیمی‌تر