مبارزه و نقش بدنسازي در آن.

در وبلاگ يكي از دوستان جمله اي را ديدم كه مرا بر آن داشت تا اين مطلب را بنويسم و نظر شما را به بخشي از گفته هاي اين دوست عزيز كه وبلاگ ايشان كپي نمودم اشاره ميكنم و آنگاه مقداري مطلب درباره اين سخن ميگذارم شايد بتوانم بخشي كوچك را پيش ببرم.

ايشان اين چنين گفته بودند:

اگر فردی که بدنی عضله ی داشته باشد مسلما قدرت مشتی که می زند دو برابر قدرتی است که فرد بدون عضله می زند.

البته سخن تا حد بسيار كمي مصداق دارد چرا كه يك انسان ۶۰ كيلويي مسلما در حالت عادي نميتواند قدرتي كه يك انسان ۱۰۰ كيلويي وارد مي نمايد وارد نمايد.

خوب پس تفاوت در چيست كه بروسلي، ميرزايي و در حال حاضر جت لي با عضلاتي بسيار كوچك اما بدنهاي بسيار آماده و قوي مشت هايي اينچنين سهمگين ميزدند و مي زنند؟

آنها نيروهاي اطراف خود را بكار مي بندند و مشت خود را تنها وسيله اي قرار ميدادند تا محل خروج نيروها در بدن حريف باشد. كه چگونه خارج كردن نيروها بحثي بسيار زياد مي طلبد كه حتي خود من نيز در اين مقوله تحقيق آنچناني نداشته ام و هنوز به آن مرحله نرسيده ام كه اميدوارم بتوانم به آنجا روزي برسم.

اين دوست عزيز بدنسازي را عاملي دانستند كه دوستان را ميتواند در مبارزات خياباني پيروز گرداند اما ميتوانم به جرات بگويم چنين مقوله اي درست نيست مسلما مثالهايي را در اين مورد در خيابان ديده ايد كه شخصي با قامتي بسيار ريز توانسته فردي را با قد و قامتي بزرگ شكست دهد.

اين مقوله پيروزي در مبارزات خياباني را در مبحث بعدي به عرض دوستان ميرسانم.

موفق باشيد و پيروز