وینگ چون و مشکلات آن

این بار تصمیم گرفتم راجع ایراداتی که دوستان به سبک وینگ چون گرفته اند مطالبی را بنویستم.

هیچ سبکی در دنیا نمتواند کاملترین سبک باشد فقط خداست كه كاملترين است.

دوستانی فرموده بودند اگر وینگ چون کامل بود بروسلی هیچ وقت اقدام به تغییر سبک نمیداد. میخواهم در پاسخ دوستان بگویم بروسلی هیچگاه تغییر سبک نداد برای اثبات این موضوع به شیوه آموزش در وینگ چون می پردازم که چه مراحلی را شامل مي باشد.

وینگ چون شامل ۷ فرم اصلی می باشد كه با آموزش آنها شما ميتوانيد وينگ چون را فرا بگيريد

۱- سی و نیم تائو (ایده کوچک)

۲- چامکیو

۳- بیوجی

۴- آدمک چوبی

۵- چوب بلند ۸۰/۱

۶- شمشیر های پروانه ای

۷- حلقه (دای نیم تائو یا ایده بزرگ)

زمانی که یک وینگ چون کار به فرم حلقه یا شماره ۷ می رسد و آن را تکمیل مینماید اجازه این را دارد تا کونک فویی را به نام خود ثبت کند مانند استاد من آقای فیروز قهرمانی که نام ووی تائو را انتخاب کرده برای خود. آیا میتوانیم بگوییم استاد من تغییر سبک داده است؟ يا خود من؟

در این مرحله استاد میتواند با تجربه های خود اگر در شیوه های قبلی ایراد یا نقطه ضعفی می بیند رفع نماید مثال در تکنیک ها تان سائوي ما که آرنج دست در وسط بدن قرار میگرفت حال در کنار قرار میگیرد در حالی که نوک دست در وسط میباشد.

اما اصول اصلی در وینگ در جای خود باقیست یعنی شکل مشت زدن شکل کلی تان سائو تغییر نمیکند سائو چو و خیلی از شکلهای اصلی ديگر به همان گونه که سابقا بود هست.

می بینیم که خود ورزش وینگ تدابیری را اندیشیده است تا هر روز رو به کاملتر شدن پیش برود برای همین تکنیکهای امروز ما با تغییرات بسیار کوچک اما اساسی به لحاظ فیزیک بدن هر کسی سازگار شده است.

امید به پیشرفت بیشتر

خدا یارتان باشد