مربیگری؟؟!!!!

دوستان عزیز و گرامی در اکثر صحبتهایی که با اینجانب راجب ورزشهای رزمی می شود شاخصه ي زد و خورد بسیار مطرح میشود. و همگان بیشتر به این مقوله می پردازند که چگونه تکنیک باید اجرا شود چه کاری باید کرد و چه کاری نباید کرد.

متاسفانه فرهنگی بد و بسیار ناروا بین بعضی از دوستان خود مشاهده میکنم که بهتر است در اینجا مقداری به آن بپردازم که این خود بخشی از آموزشهای فلسفی ورزشهای رزمی می باشد.

متاسفانه خيلي ها فكر ميكنند توانمندترين مربي بين آنها آن كسي است كه بتواند خوب ضربه بزند يا به قول خودمان خوب مبارزه كند. آيا تمام ورزش و فلسفه ورزش رزمي همين است؟!

به نظر اينجانب نه. چند سال پيش دچار بيماري ديسك كمر شدم و مدت ۲ سال از سالهاي ورزشي خود را به طور كامل زمين گير شدم آن حركات بسيار زيبايي كه در گذشته ميتوانستم انجام دهم نمييتوانستم انجام دهم  و نه ميتوانستم مبارزه كنم. در حال حاضر نيز نميتوانم به شكل دلخواه خود مبارزه كنم و بسيار مورد آزار اين بيماري هستم به ياري خدا توانستم وضعيت بدني خود و بيماري خود را تا حدود بسيار زيادي درمان كنم. اما هدف از گفتن اين مطلب اين نبود كه به اين موضوع اشاره اي كنم هدفم چيز ديگريست و آن اين است كه با اين وجود از وقتي كه توانستم دوباره روي پاي خود بايستم اين بار با سمت مربي ادامه كار دادم به با يكي دو شاگردي كه داشتم و توانستم آنها را تا سطحي هر چند كم آموزش دهم وقتي مي نشينم و كار آنها را نگاه ميكنم از كرده خود لذت مي برم و از اينكه توانسته ام هنر خودم به افرادي آموزش بدهم لذت مي برم و مايه مباهات خودم مي باشد.

غرض از گفتن اين موضوع اين بود كه بگويم مربي فقط نبايد به مبارزه فكر كند بايد به تربيت شاگردان خوبي هم بپردازد و از همه اينها مهمتر بايد به آنها رسم ادب بياموزد كه مبادا آنها به خيال خام خود فقط به اين تفكر باشند كه بتوانند ديگران را در مبارزه شكست دهند. يك مربي بايد بعضافه تسلط تكنيكي تسلط اخلاقي نيز داشته باشد چون در ورزشهاي رزمي مربي نه تنها يك الگوي مبارزه اي مي باشد بلكه يك الگوي اخلاقي نيز براي شاگرد خود ميباشد.

يك مربي نبايد به هركسي كه از راه مي رسد هر چيزي را ياد بدهد بايد شاگرد خود را بيازمايد و اگر شاگرد لياقت يادگيري داشت به او آموزش دهد.

 

كلامي به خودم و دوستانم: مراقب رفتار، گفتار و حركات خود در كلاس باشيم، دوستان  شاگردان ما را نظاره مي كنند، و بر اساس اين حركات و رفتارها به ما نمره مربيگري ميدهند و تصميم به ماندن يا نماندن  نزد ما مي گيرند. نه به داشتن كارت مربيگري از سازماني نه به جايي نگاه ميكنند نه ...